berkouwerdotcom

Laatste 2 dagen…

Onze laatste 2 dagen op Bali. Ons verblijf in Blimbing was ook weer mooi. Lekker gewandeld in een prachtig gebied. Nu zitten we in Seminyak, vlak boven Kuta. Kuta is de meest touristische bestemming in Bali. Seminyak is iets meer relaxed maar is eigenlijk langzamerhand aan Legian en Kuta vastgegroeid. Gisteren even in de surf-golven gezwommen, heerlijk. Gegeten in een supermooie tent aan het strand, Ku De Ta. De mogelijkheden voor dat soort tenten, met restaurant, bar en club zijn toch wel vele malen groter dan in ons landje. Zon, warmte, golven…

De villa is superdeluxe, onze mooiste villa ooit ongeveer op welke trip dan ook. We gaan nog even genieten. Morgen vliegen we om een uur of 7 in de avond weer via Kuala Lumpur naar Amsterdam…

Meditatie bij de waterval van Blahmantung tussen Lovina en Blimbing

Handeltjes…

Het is hier een behoorlijk andere wereld. Op dit moment komt de regen met bakken uit de hemel bijvoorbeeld. Niet zoals in Den Haag wel eens gebeurt, gewoon een beschaafde harde regenbui, nee een stortvloed van zoet water wordt op dit moment over onze villa uitgestort, niet normaal. Echt tropisch. Onze huisgekko is er zelfs voor gevlucht…

Ook het leven van de gemiddelde Balinees is behoorlijk anders dan ons leventje, net als de regenbuien. Iedereen, maar dan ook écht iedereen ziet uiteraard onmiddellijk dat je toerist bent. Dat is niet heel raar. Ik ken dat al uit mijn tijd toen ik nog fotoos maakte voor mijn beroep: als je je begeeft in een wereld die niet van jou is val je op en zeker als toerist. Een fotograaf kan nog proberen zich ‘in te vechten’ in zijn omgeving, maar als toerist ben je er eenvoudigweg te kort om echt te ‘mingelen’ met de locals. Plus onze huidskleur verraadt een hoop :-). Dus dat accepteren we dan maar.

De toerist op Bali is echt groot wild! Er wordt op je gejaagd. Ongeveer iedereen waarmee je in contact komt biedt zijn diensten aan. Dat gaat dan over transport regelen, gids spelen, snorkel-tochten regelen, wandeltochten uitzetten, betere prijs bieden dan de concurrenten, laten masseren door die goedkope tante en eten verzorgen. Alles kunnen ze regelen. En het lijkt ook niet uit te maken wanneer: een ober in een restaurant overhandigd tijdens het eten zijn kaartje en biedt aan het snorkelen van de volgende dag te regelen, met zijn boot. De chauffeur die je vervolgens thuisbrengt biedt hetzelfde aan, tijdens de rit van 3 minuten. Gewoon op straat slenteren op een mooie plek betekent diverse mensen vriendelijk doch erg duidelijk vertellen dat je daar gewoon bent om rond te lopen en niet om dingen te kopen of te gaan duiken, nee ook morgen niet dankjewel :-), terimah kasih!

Begrijp me niet verkeerd, Bali is een heel mooi land. Maar ik word wel een beetje moe van de realiteit van het toerisme. Het gedrag van de Balinees is zeer goed te begrijpen: toerisme is DE bron van inkomsten. Als je er niet aan mee doet is er niets of weinig anders voor je te doen, denk ik. En het is de enige manier om wat meer geld dan gemiddeld te verdienen. Alles gebeurt overigens met een glimlach, iedereen is erg aardig. Je vraagt je wel af hoe echt de glimlach is of dat het een middel is om iets te bereiken. Grootste nadeel vind ik uiteindelijk dat je dus heel duidelijk toerist bent en eigenlijk ook niet meer dan dat…

Plaatjes…

Mount Batur

Balinese jeugd onderweg naar een ceremonie

Pura Besakih, de 'moeder van alle tempels' op Bali

Uitzicht op de rijstvelden rondom Sidemen

Ceremonie voor de Goa Lawah, vleermuisgrot en tempel

Deelnemers aan de ceremonie bij Goa Lawah

Jongetje bij de ceremonie voor de Goa Lawah

White water rafting

Onze 2e dag in Ubud. Ons resort is mooi, maar ook een beetje naargeestig. In een achteraf-buurt, paar kilometer van Ubud. Weinig gasten en een deprimerend sfeertje: wel een buitenbad en buitendouche, maar dan in een verkeerd ontworpen donkere binnentuin. Bovendien ligt onze kamer aan de rand van het resort, met een haan die om ongeveer 04.00 uur begint…

Dus zijn we vandaag gaan raften, op de Telaga Waja rivier. Dit was te gek! Wel waren vele anderen op hetzelfde idee gekomen, maar dat mocht de pret niet drukken. Met een Australisch stel in 1 boot: Bar sloeg na 3 bochten het meisje een bloedneus met haar peddel… de sfeer zat er in :-)!

Ubud vinden we overigens erg leuk: veel te doen, winkels, tentjes, mensen. In hoogseizoen waarschijnlijk vreselijk maar nu prima. ook heel veel kleinschalige guesthouses, die bewaren we voor een andere keer…

Nu effe rusten en dan weer Ubud in om wat te eten. Morgen mountainbiken door de rijstvelden.

Te hard? Nee hoor :-)

Nou, we hebben de eerste Balinese massage achter de rug, gisteren in de namiddag. Bij Suryani, wat in principe goed bekend staat. Spotgoedkoop natuurlijk, zeker in verhouding tot de prijzen in ons hotel. We namen de ‘gewone’ Balinese massage, een uurtje. Ging prima. Zoals een goede masseur doet vroeg die van mij of het te hard of te zacht was. Ik vond het prima. Bij Bar bleek het - achteraf - iets anders gegaan te zijn :-). Bar werd gemasseerd door een zeer klein Balinees meisje. Die echter behoorlijk kracht kon zetten. Die dat ook niet even bij Bar checkte. En voor wie Bar een beetje kent: zeggen dat het iets te hard gaat zit er niet in…volhouden, het zal er wel bijhoren :-).

Dus na afloop vond Bar dat ze best hard gemasseerd was… Vandaag had ze overal pijn, vooral in de kuiten…:-).  Voortaan toch maar even aangeven als het te stevig gaat…

Laatste dag in Sanur. Morgen op weg naar Ubud. Vandaag een white water raft geboekt en een dag mountainbiken, we hebben nu genoeg rust genomen.

Zwembad van de poolvilla in Bali Pavilions Sanur, Bali

Eerste dag…

Ja de eerste dag, relaxen natuurlijk. Geen grote meeslepende tochten en bijbehorende verhalen :-). Na luieren na het ontbijt naar het strand van Sanur gelopen, 8 minuten vanaf onze villa. Sanur heeft een boardwalk van 4 kilometer. Bezaaid met mooie, leuke en minder leuke stalletjes met voedsel, koopwaar en uiteraard massage-aanbiedingen. Vooral het laatste, massages worden echt overal aangeboden. Naast ons hotel is een goed tentje, we gaan morgen denk ik een hot-stone treatment doen, lijkt ons best ok :-).

Vanavond iets eten bij 1 van de tentjes in de hoofdstraat, zien er goed uit.

Offerbakjes op straat

Sanur

Een eerste levensteken uit Bali. Zitten hier in een prachtige eigen villa, met prive-zwembad… Eigenlijk een villa met twee kamers, dus we hebben extra ruimte want alles is berekend op 4 personen. Supermooi, heerlijk weer, even bijkomen. We begonnen goed met een welkomst-voetmassge!

De eerste indrukken zijn goed. Veel tempel-achtige bouwsels, veel drukte, echt Azie. Komende dagen lekker relaxen, even onthaasten. Later!

Bali!

Binnenkort naar Bali op vakantie… we gaan weer verhaaltjes plaatsen, stay tuned!

Kyteman - plotseling…

Ik heb mij er over verbaasd… Op een gegeven moment in De Wereld Draait Door, Kyteman (Colin Benders).

Een jongen uit Utrecht. Los van de normale wereld, positief bedoeld. Druk, creatief, leuk, aardig, schuw, gaaf. Voor zover ik het goed heb begrepen: 3 jaar gewerkt aan een cd met liedjes. Alleen. Alles zelf ingespeeld. Toen bedacht: leuk voor op het podium. Mensen erbij zoeken. Andere bevlogen, passievolle muzikanten. Type niet lullen maar rappen, spelen en je lekker voelen. Tuurlijk.

Goed dat dit dan ook aanslaat. ‘Iedereen’ heeft het over Kyteman. Gewoon lekkere, losse muziek. Geen electronische dance-gedoe, wat natuurlijk ook goed kan zijn, maar toch… Eerlijke muziek recht uit het hart en ‘van de straat’. Vanuit ‘het niets’ op 1 :-), niks geen bedachte positionering van kloppende commerciele nummertjes.

Gisteren in Utrecht - Tivoli. Kyteman. Uitverkocht, natuurlijk. Allerlei mensen, jong, ouder, alternatief, los. Was het muzikaal ‘goed’? Ach… Het was wel muziek! Passie, lol, saamhorigheid, optimisme! Samen muziek maken, de zaal platspelen, jezelf presenteren, rappen. Met Kyteman in het midden, gewoon helemaal swingen en uit je dak gaan op je eigen bedachte beats…

Je snapt het al, ik vond het best gaaf gisteren :-). Een voorbeeld van hoe live muziek moet zijn. Colin, bedankt man!

Jelle…

Jelle Kuijper is overleden. Gitarist van de Haagse band Grof Geschut.

Ik kan het niet helemaal beseffen. Ik heb altijd met veel plezier gekeken en geluisterd naar Grof Geschut en Jelle’s gitaar. Heb lol met hem gehad tijdens een muziekweekend ergens ver achterin Nederland, in een grote boerderij. Jelle was snipverkouden en voelde zich niet echt top, maar spelen ging wel :-). Jelle met zijn strat…

Voor een gelegenheidsoptreden van Grof Geschut bij mij om de hoek, ergens in Den Haag, hebben we nog mijn strat thuis opgehaald zodat hij kon spelen! Zijn oude Squier verkocht hij aan een vriend van mij. Zijn oude versterker heeft nog bij mij thuis de buren tot wanhoop gedreven…

De laatste jaren heb ik Jelle niet meer vaak gezien. Helaas ging Grof Geschut ter ziele.

Luisteren naar de nummers van GG blijft over, plus de herinnering aan een goede gozer, een gitaarspeler met gevoel…

Foto: Joram van Pinxteren