berkouwerdotcom

Saigon, 2 mei 2011, 17.14 uur locale tijd.

We kwamen zojuist terug op onze hotelkamer, lezen we via Nu.nl dat Bin Laden door Amerika gepakt en doodgeschoten is. Toch wel groot nieuws. Wel vreemd dat Obama niet meteen het bewijs kan laten zien. Ook bizar is om te lezen dat de hele actie live gevolgd is door de bazen van de CIA vanuit een regie-centrum ergens in Amerika. Ik neem aan via video-cams op helmen enzo. Modern warfare…

Goed. Na ons Nha Trang relax uitje hebben we onze laatste binnenlandse vlucht genomen, naar Saigon. We zitten op een prima locatie, aan de rivier en aan het begin van 1 van de leuke straten van district 1 ofwel het centrum. Het wordt wel steeds warmer naarmate we zuidelijker komen, het is hier overdag zo’n 31 klein nulletje C. Dat is toch wel erg warm, krijgen wij in ieder geval snel koppijn van. In Cambodja verwachten we dat het tegen de 40 graden zal lopen…

Gisteravond even een uurtje in de bar op het dakterras van ons hotel Majestic gezeten. Mooi uitzicht over de bocht van de rivier hier en goed uitzicht op de verkeers-mierenhoop, echt een wonder dat we geen enkel ongeluk hebben zien gebeuren. Overigens werden er 3 nummers van Michael Jackson afgespeeld op DVD in die bar, steeds weer opnieuw. Dat wordt je na 3x goed zat kunnen we melden…

Vanochtend opgehaald door gids en chauffeur voor een dagje toeren. Eerst naar de Cu Chi tunnels. De beroemde tunnels uit de Vietnam/Amerika oorlog. Er was in totaal bijna 300 kilometer aan tunnels. We hebben er iets van 40 meter in afgelegd, dat vonden we knap benauwend en dan zijn die tunnels ook nog wat breder gemaakt zodat jij er als toerist beter in past… Volgens mij heeft Idse (mijn broer) ook nog leuke ervaringen over het kruipen door smalle gangetjes… .
Daarnaast kregen we wat te zien van boobytraps die werden gelegd door de Vietcong en over het koken ondergronds. Belangrijkste voedsel in die tijd was tapioca/cassave. We kregen stukken gekookte tapioca te eten, erg lekker. Ik ken het alleen maar als cassave-chips. Volgens onze gids is tapioca het lekkerste als je het stoomt gecombineerd met kokos. Lijkt me top voor in de Zebedeus, Said wat zeg je ervan ?
Overigens is het wel allemaal propaganda wat de klok slaat. In folders en oude films gaat het flink tekeer tegen de Amerikanen en wordt de eigen rol als heldendaad afgeschilderd. De waarheid ligt ongetwijfeld ergens in het midden.

Tweede stop vandaag was de tempel van de Cao Dai religie. Dit is een mengelmoes van allerlei religies door elkaar heen. Enorm kleurrijk met gele, rode, blauwe en witte kleding voor de diverse rangen. Ook de gebouwen hebben deze kleuren. We hebben een dagelijkse dienst van ongeveer 45 minuten bijgewoond. Je snapt er natuurlijk niks van. Er wordt gezongen in een vast ritme en er worden allerlei standaard ceremonies uitgevoerd. Best interessant om te zien, levert natuurlijk mooie plaatjes op. Religie geeft mensen enorme houvast, zeker in armere gemeenschappen. Er zijn wereldwijd iets van 3 miljoen volgelingen van de Cao Dai.

Morgen nog een dagje Saigon, om dan weer verder te reizen naar de Mekong delta. Straks de stad in om 1 van de eettentjes te onderzoeken die onze gids ons heeft aangeraden, volgens hem echt Vietnamees. Hopelijk beter dan het restaurant waar we vanmiddag in hebben geluncht, dat was weer eens een echte toeristen-val met kippenpootjes en mislukte patat…:-)

Tam biet!

Nha Trang, 30 april, 10.47 uur locale tijd.

Terwijl in Nederland iedereen bijna opstaat om op wat voor manier dan ook Koninginnedag 2011 te vieren, zitten wij relaxt op onze veranda in het super-de-luxe Ana Mandara resort in Nha Trang. Dit is het meest luxe resort voor ons van deze vakantie. Misschien wel het meest luxe ever. Grote kamer, groot bed, supermooie badkamer. Vlakbij het strand, groot zwembad en enorm ontbijtbuffet. Gisteren op het strand gezeten in de luxe bedjes. Er is 4x een hotelmannetje langsgekomen: “wilt u misschien wat fruit (enorme fruitmand voor de neus)? Wilt u misschien een koud verfrissend doekje (doekje aangeboden met eetstokjes want dat is dan hygiënischer)? Wilt u misschien een yoghurtje met honing (keuze uit 2 smaken)? Wilt u misschien een zonnebril (doosje zonnebrillen paraat)?”
En dat alles is dan bij de prijs inbegrepen. Overigens zit hier veel meer bij de prijs in, zo hebben we prompt op ons verzoek een eigen wifi-verbinding in de kamer gekregen en kan je als je dat wilt je kleren laten opvouwen de avond voordat je vertrekt. Het past dan beter in de koffer denk ik?

Je ziet, wij zoeken hier de uitersten op. Zo hebben we bijvoorbeeld de eerste avond weer de locale eettentjes opgezocht. Op 50 meter buiten het resort een groot plein met diverse tentjes, apart drankententje en apart eet-stalletjes, zoals je ze ook wel vindt in Kuala Lumpur, Maleisië. Je kiest iets waarvan je eigenlijk niet weet wat het ongeveer wordt, maar prima eten. Zie de foto’s .

Hier rondlopend vallen er wel dingen op. Zo lijken zeer veel Vietnamese vrouwen standaard sokken te dragen. Ook als het heel warm is en ook in slippers. Wie kan ons vertellen waarom dat is? Nog eentje: diverse mannen lopen hier over straat met hun t-shirt opgetrokken tot onder hun kin. En dan gewoon rondslenteren. Of er niks aan de hand is, het kan zo een Jiskefet scène zijn. Wie kan mij de betekenis achter deze geheime code verklappen? Ik heb het heel even zelf geprobeerd, maar ben veel te bang dat ik daarmee iets in gang zet. Iemand van jullie bekend met deze gewoontes?

Tam biet!

Hoi An, 25 april 2011, 15.35 locale tijd.

Via de Wolkenpas naar Hoi An. Dat is dan de toeristische route van 22 kilometer. Je kan namelijk ook gewoon doen en de tunnel nemen van 6 kilometer. Maar wij zoeken natuurlijk het avontuur . Bergpassen met de auto zijn altijd fascinerend. Dat zal ik wel hebben overgehouden aan de vakanties naar Zwitserland met mijn familie vroeger: de Nufenenpas, Furkapas (Rhône gletsjer), Grimselpas en natuurlijk mijn favoriet, want de route naar Italië: de Simplon pas! Allemaal prachtig om overheen te rijden. En op de Simplon neem je dan uiteraard de oude weg, kasseien met haarspeldbochten, supergaaf! Mocht je in de buurt zijn daar, doen . Die Wolkenpas trouwens heeft als hoogste punt iets van 550 meter, natuurlijk te kinderachtig voor woorden eigenlijk… .

Op de route naar Hoi An vanuit Hue kom je langs DaNang. Dat was in de Amerikaanse oorlog (die wij in het westen de Vietnam oorlog noemen…) een stadje van vooral de Amerikanen. Hier ligt ook ‘China beach’, een strand waar de soldaten konden bijkomen. Er is van dat alles langs de kust niet enorm veel meer van te zien. Toch speelt het nog wel, zo mag je de woorden ‘China beach’ eigenlijk niet gebruiken in Vietnam. Blijkbaar willen ze dat uit een soort trots liever niet…

Halverwege nog een paar keer gestopt natuurlijk, ondermeer bij een mooie grot met daarin een boeddhistische tempel. Genoeg te zien hier. Er wordt enorm gebouwd langs die kust, resort na resort. Vietnam heeft echt door dat het toerisme lonend is.

In Hoi An zijn we overigens meteen naar een kledingzaak gegaan. Ze staan hier bekend om het razendsnel produceren van maatkleding, on the spot. Je bekijkt de foto’s, vertelt wat je wilt hebben, zoekt stof uit, laat je maat nemen en de volgende dag ga je passen en maken ze het af. Je kan ongeveer ALLES laten maken. Kleding, schoenen, tassen…

Daar stond ik dus in die zaak. Wat ik wilde hebben. Katoen of zijde? Een mix kan ook! Shirts met ronde of rechte hoeken, 1 of 2 zakjes, getailleerd of recht? Dat pak van u, is dat ‘for business’ of meer casual bedoeld? Wilt u een lichte kleur of gaat u voor de donkere tinten? U kunt hem nu bestellen en dan morgen doorpassen. Wilt u water? Gaat u zitten, wij hebben alle tijd voor u. Hoe oud bent u eigenlijk? “Raad maar… (zucht…)”. Ach nee, hoe kan u er dan 10 jaar jonger uitzien? Wilt u alleen die rode stof of ook die wit/zwarte streepjes? Casual toch? Morgen komen passen hoor en ik weet zeker dat u dan nog meer bij ons koopt want wij hebben ‘good quality’, mijn ouders zijn echte professionals en die maken alles wat u wilt. Oh ja en voor u maak ik een speciaal prijsje, deze stof is eigenlijk normaliter veel duurder, maar voor u reken ik dat niet.

Goed. Ik heb geloof ik 2 shirts in de bestelling staan. Barbera ging natuurlijk helemaal los, die heeft 4 dingen om door te passen. Die begrijpt dit ook allemaal. Ik sta daar echt voor appeltje in zo’n zaak. Morgen rond 5 uur weer gezellig terug naar de dames! Oh ja, ook nog even een nieuw reiskoffertje scoren ergens, want het ‘travel light’ concept laten wij vanaf morgen definitief achter ons…

Tam biet!

Hue, 24 april 2011, 17.40 uur locale tijd.

Vandaag hebben we ondermeer de auto gezien die gebruikt is door de monnik Thich Quang Duc. Deze boeddhist stak zichzelf in 1963 in brand als protest tegen de boeddhistenvervolging door de toenmalige regering van Zuid Vietnam. De foto en het verslag van deze gebeurtenis wonnen destijds een Pulitzer prijs en gingen de hele wereld over. De auto staat ook nog op die foto, daar had Thich de jerrycan met benzine bij zich… Zie voor meer info de pagina op Wikipedia over monnik Thich Quang Duc.

Als je dat verhaal nog eens naleest is het natuurlijk een bizarre gebeurtenis. Helemaal gepland en begeleid door vele monniken. Bovendien zat Thich doodstil in het vuur. Gelukkig lijkt zijn daad iets teweeg gebracht te hebben. Dat is dan tenminste nog iets…

Vandaag door onze gids Hai op de hoogte gebracht van de 13 koningen die Vietnam heeft gehad. Dat ware bezige baasjes! Een van hen had naast zijn vrouw 500 concubines. Waarmee hij 142 kinderen heeft gekregen. Ach ja… Deze koningen bouwden ook tijdens hun leven enorme paleizen en ook hun eigen graftombes. Zij deden dat omdat zij ook wel wisten dat Vietnam in de 21e eeuw graag mee wilde profiteren van het toerisme. En dan moet er wel wat te zien zijn! Dus je kan hier je dagen vullen met het bezoeken van allerlei moois . Zonder dollen: er zijn hier prachtige plekken te zien. Dat werd dan wel betaald door de bevolking, door bijvoorbeeld de belastingen opeens te verdrievoudigen…

Morgen met de auto over de Wolkenpas van Hue naar Hoi An! Zin in, tam biet!